Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

поліўка, -і, ДМ -ліўцы; Родны склон мн. -лівак; жаночы род
  1. Суп з якой-н. прыправай (мучной, крупяной, бульбянай і пад.). [Гаспадыня:] — Гарась любіць на снеданне бульбяную поліўку. ← Мікола Лобан.
  2. Рэдкая частка якой-н. ежы; жыжка. [Хімка:] — Нальеш поліўкі з крупніку і забеліш малаком.., — толькі, дастаючы, не выкулі гаршка. ← Ілья Гурскі.
  •••
  (Прадацца) за сачавічную поліўку — здрадзіць чаму-н. важнаму, асноўнаму, значнаму з-за карысці, дробязнай выгады.

❌

поліўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова поліўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	по́ліўка мн. по́ліўкі
Родны каго? чаго?	по́ліўкі мн. по́лівак
Давальны каму? чаму?	по́ліўцы мн. по́ліўкам
Вінавальны каго? што?	по́ліўку мн. по́ліўкі
Творны кім? чым?	по́ліўкай, по́ліўкаю мн. по́ліўкамі
Месны у кім? у чым?	по́ліўцы мн. по́ліўках
Клічная форма	— мн. —

На ложку ляжаў п'яны Пятровіч. У ім змагаліся два чалавекі: адзін хацеў спаць, а другі — сраць. Перамаглі абодва.

Слова поліўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік поліўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.