віўэла

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова віўэла
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	віўэ́ла мн. віўэ́лы
Родны каго? чаго?	віўэ́лы мн. віўэ́л
Давальны каму? чаму?	віўэ́ле мн. віўэ́лам
Вінавальны каго? што?	віўэ́лу мн. віўэ́лы
Творны кім? чым?	віўэ́лай, віўэ́лаю мн. віўэ́ламі
Месны у кім? у чым?	віўэ́ле мн. віўэ́лах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

піпец-бульбянец — дранік з мукой (знойдзена ў кулінарных кнігах 19 ст.)

viŭela — беларуская лацінка

Слова віўэла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: