віўэла

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова віўэла
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	віўэ́ла мн. віўэ́лы
Родны каго? чаго?	віўэ́лы мн. віўэ́л
Давальны каму? чаму?	віўэ́ле мн. віўэ́лам
Вінавальны каго? што?	віўэ́лу мн. віўэ́лы
Творны кім? чым?	віўэ́лай, віўэ́лаю мн. віўэ́ламі
Месны у кім? у чым?	віўэ́ле мн. віўэ́лах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

viŭela — беларуская лацінка

Слова віўэла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: