віхурэнне

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова віхурэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	віхурэнне мн. віхурэнні
Родны каго? чаго?	віхурэння мн. віхурэнняў
Давальны каму? чаму?	віхурэнню мн. віхурэнням
Вінавальны каго? што?	віхурэнне мн. віхурэнні
Творны кім? чым?	віхурэннем мн. віхурэннямі
Месны у кім? у чым?	віхурэнні мн. віхурэннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.

Псіхолаг: Вам проста трэба хваліць сябе кожны дзень.
Я (перад люстэркам): Зноў нічагусенькі не зрабіў, толькі аб'ядаўся і п'янчыў, які ж ты малайчына!

vichurennie — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА