аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова віца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ві́ца мн. ві́цы |
| Родны каго? чаго? |
ві́цы мн. ві́ц |
| Давальны каму? чаму? |
ві́цы мн. ві́цам |
| Вінавальны каго? што? |
ві́цу мн. ві́цы |
| Творны кім? чым? |
ві́цай, ві́цаю мн. ві́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
ві́цы мн. ві́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Навука вочы адчыняе.
— Любы, ідзі павячэрай. Ежа на стале.
— Дык пакладзі на талерку.
vica — беларуская лацінка
Слова віца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віціна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віху́рыцца (9)
(12) драбнары́біца ‹
› віху́рыць (8)
(10) прыгрэ́біца ‹
› віхурэнне (9)
(10) расхля́біца ‹
› Ві́цебск (7)
(8) зы́бавіца ‹
› ві́цебска-по́лацкі (16)
(8) зябаві́ца ‹
› ві́цебскі (8)
(8) зябаві́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.