STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зябавіца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зябаві́ца мн. зябаві́цы |
| Родны каго? чаго? |
зябаві́цы мн. зябаві́ц, зябаві́цаў |
| Давальны каму? чаму? |
зябаві́цы мн. зябаві́цам |
| Вінавальны каго? што? |
зябаві́цу мн. зябаві́ц, зябаві́цаў |
| Творны кім? чым? |
зябаві́цай, зябаві́цаю мн. зябаві́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
зябаві́цы мн. зябаві́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Што вам трэба для поўнага шчасця?
— Аладка і шакаладка.
ziabavica — беларуская лацінка
Слова зябавіца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зябавіца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зябавіца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зю́кнуць (7)
(10) расхля́біца ‹
› зю́ку-зю́ку (9)
(4) ві́ца ‹
› зя́б (3)
(8) зы́бавіца ‹
› зя́бер (5)
(8) багаві́ца ‹
› зя́біцца (7)
(8) га́гавіца ‹
› зя́біць (6)
(8) рагаві́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
НАЙбліжэйшы!