зябавіца

гэта

— персаніфікаванае паняцце, як асоба

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова зябавіца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зябаві́ца мн. зябаві́цы
Родны каго? чаго?	зябаві́цы мн. зябаві́ц, зябаві́цаў
Давальны каму? чаму?	зябаві́цы мн. зябаві́цам
Вінавальны каго? што?	зябаві́цу мн. зябаві́цы
Творны кім? чым?	зябаві́цай, зябаві́цаю мн. зябаві́цамі
Месны у кім? у чым?	зябаві́цы мн. зябаві́цах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Кожны гад мае свой яд. (прыказка)

Пра Каляды выйшаў бы файны фільм жахаў. Сюжэт:
Моладзь калядуе па вёсачцы, едзе на аддалены хутар, там іх застае завіруха. І пачынаецца жуда з каляднымі істотамі...

(гэта я паглядзеў фільмы Рытуал, Сонцастаянне, Ведзьма)

ziabavica — беларуская лацінка

Слова зябавіца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: