аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
вішанскі — прыметнік ві́шка — назоўнік
канцэпт

вішанька

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вішанька
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ві́шанька

мн.  ві́шанькі
Родны
каго? чаго?		 ві́шанькі

мн.  ві́шанек
Давальны
каму? чаму?		 ві́шаньцы

мн.  ві́шанькам
Вінавальны
каго? што?		 ві́шаньку

мн.  ві́шанькі
Творны
кім? чым?		 ві́шанькай, ві́шанькаю

мн.  ві́шанькамі
Месны
у кім? у чым?		 ві́шаньцы

мн.  ві́шаньках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца


Запомні раз і назаўсёды:
КАГО? — МЯНЕ / ЦЯБЕ / СЯБЕ (Я_Е)
КАМУ? — МНЕ / ТАБЕ / САБЕ

Моўная паліцыя больш папярэджваць не будзе.
Штраф 500 талераў.

višańka — беларуская лацінка

Слова вішанька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вішанька — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вішка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вішава́ць (8)

(9) мо́ўчанька ‹

› ві́шаннік (8)

(8) рэ́чанька ‹

› вішанскі (8)

(10) хо́рашанька ‹

› ві́шка (5)

(9) хо́ршанька ‹

› ві́шнеўскі (9)

(8) му́шанька ‹

› вішнёва-чо́рны (13)

(9) слабенька ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

вазьмі смартфон