аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вішка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ві́шка мн. ві́шкі |
| Родны каго? чаго? |
ві́шкі мн. ві́шак |
| Давальны каму? чаму? |
ві́шцы мн. ві́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
ві́шку мн. ві́шкі |
| Творны кім? чым? |
ві́шкай, ві́шкаю мн. ві́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ві́шцы мн. ві́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.
— Колькі было падзелаў Рэчы Паспалітай?
— На тры больш, чым трэба.
viška — беларуская лацінка
Слова вішка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вішка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вішнёўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ві́шаннік (8)
(6) плё́шка ‹
› вішанскі (8)
(9) сукянё́шка ‹
› ві́шанька (8)
(5) цё́шка ‹
› ві́шнеўскі (9)
(5) кі́шка ‹
› вішнёва-чо́рны (13)
(5) лі́шка ‹
› вішнёва-чырво́ны (15)
(5) мі́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.