Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 кішка, -і, ДМ -шцы, Родны склон мн. -шак; жаночы род
  1. Эластычная трубка, якая з'яўляецца часткай стрававальнага апарата ў чалавека і жывёл. Тонкая кішка. Тоўстая кішка.
  2. размоўнае слова Рызінавая або брызентавая трубка для падачы вады; рукаў. Нарыхтаваўшы кішку, Пажарнікі збянтэжыліся крышку: А дзе ж пажар? ← Кандрат Крапіва.
  •••
  Абадочная кішка — частка тоўстай кішкі ад сляпой да прамой, якая акружае тонкія кішкі ў выглядзе вобада.
  Дванаццаціперсная кішка — частка тонкай кішкі чалавека, якая пачынаецца ад страўніка (назву атрымала ад даўжыні, роўнай 12 пярстам, г. зн. пальцам, у іх папярочніку).
  Заварот кішак гл. заварот.
  Сляпая кішка — пачатковая частка тоўстага кішэчніка, якая мае чэрвепадобны адростак (апендыкс).
  Выматаць (усе) кішкі гл. выматаць.
  Выпусціць кішкі гл. выпусціць.
  Ірваць кішкі гл. ірваць.
  Кішка тонка (тонкая) у каго — не хапае сіл, здольнасцей, сродкаў, каб зрабіць што-н.
  Кішкі марш іграюць — пра моцнае адчуванне голаду, хаценне есці.
  Пераесці (ад'есці) кішкі каму гл. пераесці.