STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова манішка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мані́шка мн. мані́шкі |
| Родны каго? чаго? |
мані́шкі мн. мані́шак |
| Давальны каму? чаму? |
мані́шцы мн. мані́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
мані́шку мн. мані́шкі |
| Творны кім? чым? |
мані́шкай, мані́шкаю мн. мані́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мані́шцы мн. мані́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Навошта той клад, калі ў дзетках лад.
1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.
Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.
Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.
maniška — беларуская лацінка
Слова манішка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік манішка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове манія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мані́ць (6)
(5) кі́шка ‹
› мані́чны (7)
(5) лі́шка ‹
› мані́шачны (9)
(5) мі́шка ‹
› мані́шкавы (9)
(6) знішка́ ‹
› ма́нія (5)
(6) мні́шка ‹
› маніяка́льна (11)
(5) фі́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
