скакучы

прыметнік
адносны

праскланяць слова скакучы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. скаку́чая м. скаку́чы н. скаку́чае мн. скаку́чыя
Родны каго? чаго?	ж. скаку́чай, скаку́чае м. скаку́чага н. скаку́чага мн. скаку́чых
Давальны каму? чаму?	ж. скаку́чай м. скаку́чаму н. скаку́чаму мн. скаку́чым
Вінавальны каго? што?	ж. скаку́чую м. скаку́чы (неадуш.), скаку́чага (адуш.) н. скаку́чае мн. скаку́чыя (неадуш.), скаку́чых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. скаку́чай, скаку́чаю м. скаку́чым н. скаку́чым мн. скаку́чымі
Месны у кім? у чым?	ж. скаку́чай м. скаку́чым н. скаку́чым мн. скаку́чых

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

Слова скакучы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).