STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова скакучасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скаку́часць мн. скаку́часці |
| Родны каго? чаго? |
скаку́часці мн. скаку́часцяў, скаку́часцей |
| Давальны каму? чаму? |
скаку́часці мн. скаку́часцям |
| Вінавальны каго? што? |
скаку́часць мн. скаку́часці |
| Творны кім? чым? |
скаку́часцю мн. скаку́часцямі |
| Месны у кім? у чым? |
скаку́часці мн. скаку́часцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
skakučasć — беларуская лацінка
Слова скакучасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скакучасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скакушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скакуно́к (8)
(9) віду́часць ‹
› скаку́нчык (9)
(13) яснавіду́часць ‹
› скаку́ха (7)
(10) паўзу́часць ‹
› скаку́чы (7)
(11) траску́часць ‹
› скаку́чы (7)
(11) бліску́часць ‹
› скаку́шка (8)
(9) пяку́часць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ніколі не крыўдзі беларуса.