аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова военка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
во́енка мн. во́енкі |
| Родны каго? чаго? |
во́енкі мн. во́енак, во́енкаў |
| Давальны каму? чаму? |
во́енцы мн. во́енкам |
| Вінавальны каго? што? |
во́енку мн. во́енкі |
| Творны кім? чым? |
во́енкай, во́енкаю мн. во́енкамі |
| Месны у кім? у чым? |
во́енцы мн. во́енках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.
— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
vojenka — беларуская лацінка
Слова военка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік военка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вожа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› во́дыр (5)
(10) ітэльме́нка ‹
› во́дырны (7)
(5) не́нка ‹
› военача́льнік (12)
(7) пане́нка ‹
› во́жа (4)
(5) пе́нка ‹
› во́жаг (5)
(10) адшчапе́нка ‹
› во́жаны (6)
(7) насе́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)