аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пенка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пе́нка мн. пе́нкі |
| Родны каго? чаго? |
пе́нкі мн. пе́нак |
| Давальны каму? чаму? |
пе́нцы мн. пе́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
пе́нку мн. пе́нкі |
| Творны кім? чым? |
пе́нкай, пе́нкаю мн. пе́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пе́нцы мн. пе́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Размоў многа, а справы не відаць.
Беларуская талерантнасць заканчваецца на драніках з мукой.
pienka — беларуская лацінка
Слова пенка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пенка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пенказдымальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пеніцылінатэрапі́я (17)
(5) не́нка ‹
› пеніцыліначуллі́вы (17)
(7) пане́нка ‹
› пе́ніць (6)
(6) во́енка ‹
› пе́нкавы (7)
(10) адшчапе́нка ‹
› пенказдыма́льнік (15)
(7) насе́нка ‹
› пенказдыма́льніцтва (18)
(10) безнасе́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.