аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вожка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
во́жка мн. во́жкі |
| Родны каго? чаго? |
во́жкі мн. во́жак |
| Давальны каму? чаму? |
во́жцы мн. во́жкам |
| Вінавальны каго? што? |
во́жку мн. во́жкі |
| Творны кім? чым? |
во́жкай, во́жкаю мн. во́жкамі |
| Месны у кім? у чым? |
во́жцы мн. во́жках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Куй сам сваю долю.
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
vožka — беларуская лацінка
Слова вожка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вожка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вожык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› во́жаг (5)
(6) кні́жка ‹
› во́жаны (6)
(11) ашчадкні́жка ‹
› во́жаны (6)
(10) працкні́жка ‹
› во́жык (5)
(7) раго́жка ‹
› во́жык (5)
(5) ло́жка ‹
› во́жык-ры́ба (10)
(8) падло́жка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.