Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

кніжка, -і, ДМ -жцы; Родны склон мн. -жак; жаночы род
  1. Тое, што і кніга (у 1, 2 знач.). Цікавая кніжка.
  2. Дакумент у выглядзе сшытых разам некалькіх лісткоў з тэкстам і месцам для афіцыйных адзнак. Працоўная кніжка. Ашчадная кніжка.
  3. Адзін з чатырох аддзелаў страўніка жвачных жывёл, слізістая абалонка якога ўтварае складкі, падобныя на лісты паўразгорнутай кнігі.
  •••
  Заліковая кніжка — кніжка студэнта, у якую запісваюць звесткі аб здачы экзаменаў, залікаў, праходжанні практыкі і інш.

❌

кніжка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кніжка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кні́жка мн. кні́жкі
Родны каго? чаго?	кні́жкі мн. кні́жак
Давальны каму? чаму?	кні́жцы мн. кні́жкам
Вінавальны каго? што?	кні́жку мн. кні́жкі
Творны кім? чым?	кні́жкай, кні́жкаю мн. кні́жкамі
Месны у кім? у чым?	кні́жцы мн. кні́жках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

як сказала аднойчы мая аднакласніца «мы хвалюемся праз нейкія лічбы, якія напішуць на нейкіх паперках»

Слова кніжка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік кніжка — у родным, давальным, творным і месным склоне

кніжка

Навігатар

Мемчыкі