STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
якасны
праскланяць слова спеўнагучны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
спеўнагу́чная
м. спеўнагу́чны н. спеўнагу́чнае мн. спеўнагу́чныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
спеўнагу́чнай, спеўнагу́чнае
м. спеўнагу́чнага н. спеўнагу́чнага мн. спеўнагу́чных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
спеўнагу́чнай
м. спеўнагу́чнаму н. спеўнагу́чнаму мн. спеўнагу́чным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
спеўнагу́чную
м. спеўнагу́чны (неадуш.), спеўнагу́чнага (адуш.) н. спеўнагу́чнае мн. спеўнагу́чныя (неадуш.), спеўнагу́чных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
спеўнагу́чнай, спеўнагу́чнаю
м. спеўнагу́чным н. спеўнагу́чным мн. спеўнагу́чнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
спеўнагу́чнай
м. спеўнагу́чным н. спеўнагу́чным мн. спеўнагу́чных |
скарбніца
Абы здароўе, а жыццё будзе.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
spieŭnahučny — беларуская лацінка
Слова спеўнагучны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове спеўны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спе́ў (4)
(9) самагу́чны ‹
› спе́ўка (6)
(9) аднагу́чны ‹
› спе́ўна (6)
(10) паўнагу́чны ‹
› спе́ўнасць (9)
(8) бязгу́чны ‹
› спе́ўнік (7)
(8) сургу́чны ‹
› спе́ўны (6)
(9) шматгу́чны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
