аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова спеўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спе́ўка мн. спе́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
спе́ўкі мн. спе́вак |
| Давальны каму? чаму? |
спе́ўцы мн. спе́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
спе́ўку мн. спе́ўкі |
| Творны кім? чым? |
спе́ўкай, спе́ўкаю мн. спе́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
спе́ўцы мн. спе́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ціхім крокам далей зойдзеш.
Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
spieŭka — беларуская лацінка
Слова спеўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спеўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спеўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спе́ты (5)
(7) запе́ўка ‹
› спе́ты (5)
(7) папе́ўка ‹
› спе́ў (4)
(8) падпе́ўка ‹
› спе́ўна (6)
(8) прыпе́ўка ‹
› спеўнагу́чны (11)
(7) высеўка ‹
› спе́ўнасць (9)
(10) жараб'ё́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.