аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
ссуро́чаная
м. ссуро́чаны н. ссуро́чанае мн. ссуро́чаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
ссуро́чанай, ссуро́чанае
м. ссуро́чанага н. ссуро́чанага мн. ссуро́чаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
ссуро́чанай
м. ссуро́чанаму н. ссуро́чанаму мн. ссуро́чаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
ссуро́чаную
м. ссуро́чаны (неадуш.), ссуро́чанага (адуш.) н. ссуро́чанае мн. ссуро́чаныя (неадуш.), ссуро́чаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
ссуро́чанай, ссуро́чанаю
м. ссуро́чаным н. ссуро́чаным мн. ссуро́чанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
ссуро́чанай
м. ссуро́чаным н. ссуро́чаным мн. ссуро́чаных |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Палачкі для вушэй нельга засоўваць у вушы.
век жыві — век вучысяssuročany — беларуская лацінка
Слова ссурочаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове ссутулены + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ссу́нуць (7)
(9) асуро́чаны ‹
› ссу́піцца (8)
(10) насуро́чаны ‹
› ссу́піць (7)
(10) насуро́чаны ‹
› ссуро́чыць (9)
(13) абессмяро́чаны ‹
› ссусе́дзіцца (11)
(13) абессмяро́чаны ‹
› ссуту́лены (9)
(13) абессмяро́чаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!