ссурочыць

гэта

— прынесці няшчасце, пашкодзіць каму-небудзь, чаму-небудзь (ссурочыць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення)

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў ссурочыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	ссуро́чыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я ссуро́чу мы ссуро́чым ты ссуро́чыш вы ссуро́чыце ён, яна, яно ссуро́чыць яны ссуро́чаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. ссуро́чыла м. ссуро́чыў н. ссуро́чыла мн. ссуро́чылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты ссуро́ч вы ссуро́чце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	ссуро́чыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

(не мець) ні хаты ні лапаты = ні хаткі ні градкі

≅ have neither house nor home

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць