аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова волечка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
во́лечка мн. во́лечкі |
| Родны каго? чаго? |
во́лечкі мн. во́лечак |
| Давальны каму? чаму? |
во́лечцы мн. во́лечкам |
| Вінавальны каго? што? |
во́лечку мн. во́лечкі |
| Творны кім? чым? |
во́лечкай, во́лечкаю мн. во́лечкамі |
| Месны у кім? у чым? |
во́лечцы мн. во́лечках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.
Бай — князь, магутны асілак, міфічны першанасельнік Беларусі, родапачынальнік беларускага этнасу. Бай меў многа жонак і яшчэ болей дзяцей, меў два сабакі. Стварыў даменную зону .BY (вікіпедыя хлусіць не будзе).
Бай — багач.
Бай — казачнік.
Бай — пустамеля.
voliečka — беларуская лацінка
Слова волечка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік волечка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове волік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› волевыяўле́нне (13)
(8) шпі́лечка ‹
› во́лейка (7)
(7) шкле́чка ‹
› во́ленс-но́ленс (13)
(7) бо́лечка ‹
› во́лжскі (7)
(9) няво́лечка ‹
› во́лік (5)
(7) до́лечка ‹
› во́ліць (6)
(9) нядо́лечка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).