аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
сукава́тая
м. сукава́ты н. сукава́тае мн. сукава́тыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
сукава́тай, сукава́тае
м. сукава́тага н. сукава́тага мн. сукава́тых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
сукава́тай
м. сукава́таму н. сукава́таму мн. сукава́тым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
сукава́тую
м. сукава́ты (неадуш.), сукава́тага (адуш.) н. сукава́тае мн. сукава́тыя (неадуш.), сукава́тых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
сукава́тай, сукава́таю
м. сукава́тым н. сукава́тым мн. сукава́тымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
сукава́тай
м. сукава́тым н. сукава́тым мн. сукава́тых |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)Пасля мацоўні я люблю ўмяць дзве шаўрмы… Жартую, не хаджу я ў мацоўню.
sukavaty — беларуская лацінка
Слова сукаваты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове сукаваценькі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› су́ка (4)
(9) крукава́ты ‹
› сукаардына́тар (13)
(11) вепрукава́ты ‹
› сукава́тасць (11)
(10) струкава́ты ‹
› сукава́ценькі (12)
(10) пуцукава́ты ‹
› сука́ла (6)
(12) хлапчукава́ты ‹
› сука́лка (7)
(11) карчукава́ты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)