аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сука
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
су́ка мн. су́кі |
| Родны каго? чаго? |
су́кі мн. су́к |
| Давальны каму? чаму? |
су́цы мн. су́кам |
| Вінавальны каго? што? |
су́ку мн. су́к |
| Творны кім? чым? |
су́кай, су́каю мн. су́камі |
| Месны у кім? у чым? |
су́цы мн. су́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не чыні другому таго, што табе не міла.
Бачыў сёння былую з нейкім гандонам у кнігарні. Сука, я абавязкова навучуся чытаць.
— Мне, калі ласка, заспакаяльнае.
— Вам у кроплях ці ў таблетках?
— Не раз'юшвай мяне, сука!
— Чым адрозніваецца сука ад шлюхі?
— Шлюха спіць з усімі, а сука — з усімі, акрамя цябе.
suka — беларуская лацінка
Слова сука (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сука — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сукаардынатар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› суйма́цца (8)
(9) блізару́ка ‹
› суйма́ць (7)
(6) пару́ка ‹
› су́к (3)
(7) бязру́ка ‹
› сукаардына́тар (13)
(5) шту́ка ‹
› сукава́тасць (11)
(5) ашу́ка ‹
› сукава́ты (8)
(5) ба́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
не пераклалі, бо ўсе твае суразмоўі былі на рускай мове