аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова штука
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шту́ка мн. шту́кі |
| Родны каго? чаго? |
шту́кі мн. шту́к |
| Давальны каму? чаму? |
шту́цы мн. шту́кам |
| Вінавальны каго? што? |
шту́ку мн. шту́кі |
| Творны кім? чым? |
шту́кай, шту́каю мн. шту́камі |
| Месны у кім? у чым? |
шту́цы мн. шту́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Біты сабака кія баіцца.
Купіла сасіскі, якія гатуюцца ў мікрахвалеўцы 1 хвіліну. Муж паклаў 6 штук і паставіў на 6 хвілін (для кожнай па адной хвіліне). Мужу 39 гадоў. Я стамілася ад яго.
štuka — беларуская лацінка
Слова штука (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік штука — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове штукаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шту́дыя (6)
(6) пару́ка ‹
› штудыява́нне (11)
(7) бязру́ка ‹
› штудыява́ць (10)
(4) су́ка ‹
› штукава́нне (10)
(5) ашу́ка ‹
› штукава́ны (9)
(5) ба́ўка ‹
› штукава́ны (9)
(7) даба́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.