STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дабаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даба́ўка мн. даба́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
даба́ўкі мн. даба́вак |
| Давальны каму? чаму? |
даба́ўцы мн. даба́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
даба́ўку мн. даба́ўкі |
| Творны кім? чым? |
даба́ўкай, даба́ўкаю мн. даба́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
даба́ўцы мн. даба́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
Сёння ніхалеры не зрабіў. Як і планаваў.
dabaŭka — беларуская лацінка
Слова дабаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дабаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дабаўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дабаранава́ны (12)
(5) шту́ка ‹
› дабаранава́ны (12)
(5) ашу́ка ‹
› дабаранава́ць (12)
(5) ба́ўка ‹
› даба́ўкавы (9)
(13) металадаба́ўка ‹
› дабаўле́нне (10)
(12) мікрадаба́ўка ‹
› даба́ўлены (9)
(10) біядаба́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
