аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
даба́ўленая
м. даба́ўлены н. даба́ўленае мн. даба́ўленыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
даба́ўленай, даба́ўленае
м. даба́ўленага н. даба́ўленага мн. даба́ўленых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
даба́ўленай
м. даба́ўленаму н. даба́ўленаму мн. даба́ўленым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
даба́ўленую
м. даба́ўлены (неадуш.), даба́ўленага (адуш.) н. даба́ўленае мн. даба́ўленыя (неадуш.), даба́ўленых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
даба́ўленай, даба́ўленаю
м. даба́ўленым н. даба́ўленым мн. даба́ўленымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
даба́ўленай
м. даба́ўленым н. даба́ўленым мн. даба́ўленых |
скарбніца
Грошы не неба — дастанеш, як трэба.
— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.
dabaŭlieny — беларуская лацінка
Слова дабаўлены (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дабаўны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даба́ўка (7)
(9) знячу́лены ‹
› даба́ўкавы (9)
(9) знячу́лены ‹
› дабаўле́нне (10)
(10) абмішу́лены ‹
› дабаўля́нне (10)
(9) заба́ўлены ‹
› дабаўля́цца (10)
(9) заба́ўлены ‹
› дабаўля́ць (9)
(9) наба́ўлены ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.