аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дабаўлянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дабаўля́нне мн. дабаўля́нні |
| Родны каго? чаго? |
дабаўля́ння мн. дабаўля́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
дабаўля́нню мн. дабаўля́нням |
| Вінавальны каго? што? |
дабаўля́нне мн. дабаўля́нні |
| Творны кім? чым? |
дабаўля́ннем мн. дабаўля́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дабаўля́нні мн. дабаўля́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі
дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэтаКарабель не тоне, калі ён на вадзе.
Ён тоне, калі вада ў ім.
Не так важна, што адбываецца вакол нас.
Важна тое, што адбываецца ўнутры нас.
dabaŭliannie — беларуская лацінка
Слова дабаўлянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дабаўлянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дабельванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дабаўле́нне (10)
(7) пуля́нне ‹
› даба́ўлены (9)
(8) шпуля́нне ‹
› даба́ўлены (9)
(7) туля́нне ‹
› дабаўля́цца (10)
(10) забаўля́нне ‹
› дабаўля́ць (9)
(10) абмаўля́нне ‹
› даба́ўны (7)
(10) адмаўля́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.