мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
во́чухна — назоўнік во́шуст — назоўнік
канцэпт

вош

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова вош
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 во́ш

мн.  во́шы
Родны
каго? чаго?		 во́шы

мн.  во́шай
Давальны
каму? чаму?		 во́шы

мн.  во́шам
Вінавальны
каго? што?		 во́ш

мн.  во́шай
Творны
кім? чым?		 во́шшу

мн.  во́шамі
Месны
у кім? у чым?		 во́шы

мн.  во́шах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Госцю гадзі, дый сябе глядзі.


— У цябе ёсць вошы?
— Ёсць.
— А чым ты іх лечыш?
— А яны ў мяне не хварэюць.


voš — беларуская лацінка

Слова вош (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вош — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вошуст + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› во́чніца (7)

(4) чы́нш ‹

› во́чны (5)

(3) бо́ш ‹

› во́чухна (7)

(5) дэбо́ш ‹

› во́шуст (6)

(6) апіво́ш ‹

› во́шчаны (7)

(5) скво́ш ‹

› во́шчаны (7)

(3) ко́ш ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

смакатулька