аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апівош
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апіво́ш мн. апіво́шы |
| Родны каго? чаго? |
апіво́ша мн. апіво́шаў |
| Давальны каму? чаму? |
апіво́шу мн. апіво́шам |
| Вінавальны каго? што? |
апіво́ша мн. апіво́шаў |
| Творны кім? чым? |
апіво́шам мн. апіво́шамі |
| Месны у кім? у чым? |
апіво́шу мн. апіво́шах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкамі цыган каня карміў, дык ён здох.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
apivoš — беларуская лацінка
Слова апівош (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апівош — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апідалогія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апіва́ла (7)
(3) бо́ш ‹
› апіва́цца (8)
(5) дэбо́ш ‹
› апіва́ць (7)
(3) во́ш ‹
› апідало́гія (10)
(5) скво́ш ‹
› А́піеў (5)
(3) ко́ш ‹
› А́піеў (5)
(5) Мако́ш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Гродна