мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ву́ліца — назоўнік ву́лічна-даро́жны — прыметнік
канцэпт

вулічка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вулічка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ву́лічка

мн.  ву́лічкі
Родны
каго? чаго?		 ву́лічкі

мн.  ву́лічак
Давальны
каму? чаму?		 ву́лічцы

мн.  ву́лічкам
Вінавальны
каго? што?		 ву́лічку

мн.  ву́лічкі
Творны
кім? чым?		 ву́лічкай, ву́лічкаю

мн.  ву́лічкамі
Месны
у кім? у чым?		 ву́лічцы

мн.  ву́лічках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.


Часам мы смяёмся, згадваючы тыя дні, калі плакалі, і мы плачам, згадваючы тыя дні, калі смяяліся. Гэта жыццё.


vulička — беларуская лацінка

Слова вулічка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вулічка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вулічнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ву́лачка (7)

(9) святлі́чка ‹

› ву́лей (5)

(8) мятлі́чка ‹

› ву́ліца (6)

(8) пятлі́чка ‹

› ву́лічна-даро́жны (15)

(7) былічка ‹

› ву́лічнік (8)

(7) вы́лічка ‹

› ву́лічны (7)

(9) паты́лічка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

акулавы плаўнік