вулічнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вулічнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ву́лічнік мн. ву́лічнікі
Родны каго? чаго?	ву́лічніка мн. ву́лічнікаў
Давальны каму? чаму?	ву́лічніку мн. ву́лічнікам
Вінавальны каго? што?	ву́лічніка мн. ву́лічнікаў
Творны кім? чым?	ву́лічнікам мн. ву́лічнікамі
Месны у кім? у чым?	ву́лічніку мн. ву́лічніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жыво́т як бэ́мбаль — пра туга набіты жывот

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

vuličnik — беларуская лацінка

Слова вулічнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: