аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вулка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ву́лка мн. ву́лкі |
| Родны каго? чаго? |
ву́лкі мн. ву́лак |
| Давальны каму? чаму? |
ву́лцы мн. ву́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
ву́лку мн. ву́лкі |
| Творны кім? чым? |
ву́лкай, ву́лкаю мн. ву́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ву́лцы мн. ву́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.
— Няхай будзе з табой розум.
— А сіла?
— Розум і сілу перамагае.
vulka — беларуская лацінка
Слова вулка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вулка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вулкан + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ву́лічна-даро́жны (15)
(7) крэо́лка ‹
› ву́лічнік (8)
(5) бу́лка ‹
› ву́лічны (7)
(11) самна́мбулка ‹
› вулка́н (6)
(9) караву́лка ‹
› вулканаге́нна-аса́дкавы (21)
(5) гу́лка ‹
› вулканаге́нны (12)
(6) агу́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.