STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова каравулка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
караву́лка мн. караву́лкі |
| Родны каго? чаго? |
караву́лкі мн. караву́лак |
| Давальны каму? чаму? |
караву́лцы мн. караву́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
караву́лку мн. караву́лкі |
| Творны кім? чым? |
караву́лкай, караву́лкаю мн. караву́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
караву́лцы мн. караву́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
Не айцішачка, а айці-шляхта.
karavulka — беларуская лацінка
Слова каравулка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каравулка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каравульная + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› караву́л (7)
(5) бу́лка ‹
› караву́л (7)
(11) самна́мбулка ‹
› караву́ліць (10)
(5) ву́лка ‹
› караву́льная (11)
(5) гу́лка ‹
› караву́льны (10)
(6) агу́лка ‹
› караву́льны (10)
(7) вагу́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
