аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова каравульны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. караву́льны н. — мн. караву́льныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. караву́льнага н. — мн. караву́льных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. караву́льнаму н. — мн. караву́льным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. караву́льнага н. — мн. караву́льных |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. караву́льным н. — мн. караву́льнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. караву́льным н. — мн. караву́льных |
скарбніца
Хто не бачыў вялікага, той з малога дзівіцца.
Дзень быў святы. Яшчэ ад рання
Блінцы пякліся на сняданне…
(Якуб Колас)
karavuĺny — беларуская лацінка
Слова каравульны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каравульны — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каравульшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› караву́ліць (10)
(8) фа́бульны ‹
› караву́лка (9)
(11) бясфа́бульны ‹
› караву́льная (11)
(8) цыбу́льны ‹
› караву́льшчык (12)
(9) трыву́льны ‹
› караву́льшчыца (13)
(6) гу́льны ‹
› кара́вы (6)
(7) агу́льны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.