STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова каравул
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
караву́л мн. караву́лы |
| Родны каго? чаго? |
караву́ла мн. караву́лаў |
| Давальны каму? чаму? |
караву́лу мн. караву́лам |
| Вінавальны каго? што? |
караву́л мн. караву́лы |
| Творны кім? чым? |
караву́лам мн. караву́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
караву́ле мн. караву́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
Начальнік пажадаў мне добрага дня, таму я пайшла дадому!
karavul — беларуская лацінка
Слова каравул (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каравул — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каравулка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кара́віцца (9)
(5) кабу́л ‹
› кара́віць (8)
(9) самна́мбул ‹
› караво́кі (8)
(7) Стамбу́л ‹
› караву́ліць (10)
(6) есаву́л ‹
› караву́лка (9)
(10) пад'есаву́л ‹
› караву́льная (11)
(9) вельзеву́л ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
