аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова агулка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
агу́лка мн. агу́лкі |
| Родны каго? чаго? |
агу́лкі мн. агу́лак |
| Давальны каму? чаму? |
агу́лцы мн. агу́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
агу́лку мн. агу́лак |
| Творны кім? чым? |
агу́лкай, агу́лкаю мн. агу́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
агу́лцы мн. агу́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці
— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)— Дарагая, хачу прызнацца: я табе здрадзіў.
— Я табе таксама.
— 1 красавіка!
— А я 15 лютага.
ahulka — беларуская лацінка
Слова агулка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік агулка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове агульнаабавязковасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› агукну́ць (8)
(5) ву́лка ‹
› агу́л (4)
(9) караву́лка ‹
› агу́лам (6)
(5) гу́лка ‹
› агу́льна (7)
(7) вагу́лка ‹
› агульнаабавязко́васць (20)
(8) прагу́лка ‹
› агульнаабавязко́вы (17)
(12) велапрагу́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.