аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прагулка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прагу́лка мн. прагу́лкі |
| Родны каго? чаго? |
прагу́лкі мн. прагу́лак |
| Давальны каму? чаму? |
прагу́лцы мн. прагу́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
прагу́лку мн. прагу́лкі |
| Творны кім? чым? |
прагу́лкай, прагу́лкаю мн. прагу́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прагу́лцы мн. прагу́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб каза не скакала, то б нагі не зламала.
— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
prahulka — беларуская лацінка
Слова прагулка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прагулка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прагульванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прагу́л (6)
(5) гу́лка ‹
› прагу́лачка (10)
(6) агу́лка ‹
› прагу́лачны (10)
(7) вагу́лка ‹
› прагу́льванне (12)
(12) велапрагу́лка ‹
› прагу́львацца (12)
(7) пігу́лка ‹
› прагу́льваць (11)
(7) цыду́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.