аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вагулка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вагу́лка мн. вагу́лкі |
| Родны каго? чаго? |
вагу́лкі мн. вагу́лак |
| Давальны каму? чаму? |
вагу́лцы мн. вагу́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
вагу́лку мн. вагу́лак |
| Творны кім? чым? |
вагу́лкай, вагу́лкаю мн. вагу́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вагу́лцы мн. вагу́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
vahulka — беларуская лацінка
Слова вагулка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вагулка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вад + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вагра́нкавы (10)
(9) караву́лка ‹
› вагра́ншчык (10)
(5) гу́лка ‹
› вагу́л (5)
(6) агу́лка ‹
› вагу́льскі (9)
(8) прагу́лка ‹
› ва́д (3)
(12) велапрагу́лка ‹
› ва́да (4)
(7) пігу́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Можаце пісаць твітар праз а. Старнік дае дазвол.