аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вулканіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вулкані́т мн. вулкані́ты |
| Родны каго? чаго? |
вулкані́ту мн. вулкані́таў |
| Давальны каму? чаму? |
вулкані́ту мн. вулкані́там |
| Вінавальны каго? што? |
вулкані́т мн. вулкані́ты |
| Творны кім? чым? |
вулкані́там мн. вулкані́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
вулкані́це мн. вулкані́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пытаючы — дапытаешся, а шукаючы — знойдзеш.
— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
vulkanit — беларуская лацінка
Слова вулканіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вулканіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вулканолаг + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вулканізацы́йны (14)
(6) акані́т ‹
› вулканіза́цыя (12)
(10) антраканіт ‹
› вулкані́зм (9)
(7) мікані́т ‹
› вулкані́чна (10)
(7) арканіт ‹
› вулкані́чны (10)
(7) аскані́т ‹
› вулка́нны (8)
(9) глаўкані́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.