аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова асканіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аскані́т мн. аскані́ты |
| Родны каго? чаго? |
аскані́ту мн. аскані́таў |
| Давальны каму? чаму? |
аскані́ту мн. аскані́там |
| Вінавальны каго? што? |
аскані́т мн. аскані́ты |
| Творны кім? чым? |
аскані́там мн. аскані́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
аскані́це мн. аскані́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дурны сабака і на гаспадара брэша.
Прыказка.— Што, чакаеш прынца на белым Лексусе?
— Ды не… Галоўнае, каб чалавек быў добры. А якога колеру Лексус, не мае значэння.
askanit — беларуская лацінка
Слова асканіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асканіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аскарбіназа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› асканда́львацца (14)
(7) мікані́т ‹
› асканда́льваць (13)
(8) вулкані́т ‹
› аскані́йскі (10)
(7) арканіт ‹
› аскарбі́навы (11)
(9) глаўкані́т ‹
› аскарбіна́за (11)
(6) аланіт ‹
› аскарбінаметрыя (15)
(7) балані́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Орша