STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вульва
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ву́льва мн. ву́львы |
| Родны каго? чаго? |
ву́львы мн. ву́льваў |
| Давальны каму? чаму? |
ву́льве мн. ву́львам |
| Вінавальны каго? што? |
ву́льву мн. ву́львы |
| Творны кім? чым? |
ву́львай, ву́льваю мн. ву́львамі |
| Месны у кім? у чым? |
ву́льве мн. ву́львах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
— Суп учорашні?
— Я табе больш скажу: ён яшчэ і заўтрашні.
vuĺva — беларуская лацінка
Слова вульва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вульва — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вульвавагініт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вуллё́вы (7)
(6) се́льва ‹
› вулнузан (8)
(6) Сі́льва ‹
› вуль-ву́ль (9)
(6) Во́льва ‹
› вульвавагіні́т (13)
(6) Зэ́льва ‹
› вульві́т (7)
(7) пра́цьва ‹
› вульга́рна (9)
(6) мя́цьва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
