вурканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вурканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ву́рканне мн. ву́рканні
Родны каго? чаго?	ву́ркання мн. ву́рканняў
Давальны каму? чаму?	ву́рканню мн. ву́рканням
Вінавальны каго? што?	ву́рканне мн. ву́рканні
Творны кім? чым?	ву́рканнем мн. ву́рканнямі
Месны у кім? у чым?	ву́рканні мн. ву́рканнях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Без карысці і мёд горкі.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

vurkannie — беларуская лацінка

Слова вурканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: