турканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова турканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ту́рканне мн. ту́рканні
Родны каго? чаго?	ту́ркання мн. ту́рканняў
Давальны каму? чаму?	ту́рканню мн. ту́рканням
Вінавальны каго? што?	ту́рканне мн. ту́рканні
Творны кім? чым?	ту́рканнем мн. ту́рканнямі
Месны у кім? у чым?	ту́рканні мн. ту́рканнях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абяцаная шапка вушэй не грэе.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

turkannie — беларуская лацінка

Слова турканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: