аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цурканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цу́рканне мн. цу́рканні |
| Родны каго? чаго? |
цу́ркання мн. цу́рканняў |
| Давальны каму? чаму? |
цу́рканню мн. цу́рканням |
| Вінавальны каго? што? |
цу́рканне мн. цу́рканні |
| Творны кім? чым? |
цу́рканнем мн. цу́рканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
цу́рканні мн. цу́рканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе двое сварацца, там трэці карыстае.
— Доктар, а можна я свае сімптомы загуглю?
— Не займайцеся самалячэннем! Я сам загуглю.
curkannie — беларуская лацінка
Слова цурканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цурканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цуркатанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цурбо́ніць (9)
(8) гу́рканне ‹
› цурбы́лле (8)
(8) му́рканне ‹
› цу́рка (5)
(8) ту́рканне ‹
› цурката́нне (10)
(9) цвы́рканне ‹
› цу́ркаць (7)
(8) гы́рканне ‹
› цу́ркнуць (8)
(8) зы́рканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.