STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вуркаценне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вуркаце́нне мн. вуркаце́нні |
| Родны каго? чаго? |
вуркаце́ння мн. вуркаце́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
вуркаце́нню мн. вуркаце́нням |
| Вінавальны каго? што? |
вуркаце́нне мн. вуркаце́нні |
| Творны кім? чым? |
вуркаце́ннем мн. вуркаце́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вуркаце́нні мн. вуркаце́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)— Ці размаўляеце вы па-англійску?
— Толькі са слоўнікам. З людзьмі пакуль што не асмельваюся.
vurkaciennie — беларуская лацінка
Слова вуркаценне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вуркаценне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вурчанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вуркатлі́васць (13)
(11) стракаце́нне ‹
› вуркатлі́вы (10)
(11) трымкаце́нне ‹
› вуркатну́ць (10)
(10) буркаце́нне ‹
› ву́ркаць (7)
(10) гуркаце́нне ‹
› ву́ркнуць (8)
(10) туркаце́нне ‹
› вурну́ць (7)
(11) цвыркаце́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
