STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова вуснасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ву́снасць мн. ву́снасці |
| Родны каго? чаго? |
ву́снасці мн. ву́снасцяў, ву́снасцей |
| Давальны каму? чаму? |
ву́снасці мн. ву́снасцям |
| Вінавальны каго? што? |
ву́снасць мн. ву́снасці |
| Творны кім? чым? |
ву́снасцю мн. ву́снасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
ву́снасці мн. ву́снасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
Як кажа ў такіх выпадках мой псіхолаг:
Ды пайшлі яны ў сраку ўсе. Выблядкі клятыя.
vusnasć — беларуская лацінка
Слова вуснасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вуснасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вусніна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ву́сна-паэты́чны (14)
(14) танкашэ́рснасць ‹
› ву́сна-размо́ўны (14)
(14) тонкашэ́рснасць ‹
› вуснапаэты́чны (13)
(14) разнашэ́рснасць ‹
› ву́сніна (7)
(9) гну́снасць ‹
› вусно́вы (7)
(10) ко́нуснасць ‹
› ву́сны (5)
(11) распу́снасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
