аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вучаніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вучані́ца мн. вучані́цы |
| Родны каго? чаго? |
вучані́цы мн. вучані́ц |
| Давальны каму? чаму? |
вучані́цы мн. вучані́цам |
| Вінавальны каго? што? |
вучані́цу мн. вучані́ц |
| Творны кім? чым? |
вучані́цай, вучані́цаю мн. вучані́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
вучані́цы мн. вучані́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
Прабач, што расчараваў цябе. Гэта паўторыцца.
vučanica — беларуская лацінка
Слова вучаніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вучаніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вучань + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вуць-ву́ць (9)
(7) стані́ца ‹
› ву́чана (6)
(8) вачані́ца ‹
› вучані́на (8)
(8) начані́ца ‹
› ву́чаны (6)
(10) сувучані́ца ‹
› ву́чаны (6)
(8) му́чаніца ‹
› ву́чань (6)
(14) велікаму́чаніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.