Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 вучоны, -ая, -ае.
  1. Які набыў спецыяльную падрыхтоўку ў галіне якіх-н. ведаў. Вучоны садавод. // размоўнае слова Пісьменны, адукаваны. Вучоны чалавек. ▪ [Тата:] — Тут, у школе, народ вучоны, займаецца сур'ёзнай справай. ← Янка Брыль. // размоўнае слова Дрэсіраваны (пра жывёл). Вучоны мядзведзь. ▪ Вучоны сабака, які быў у следчых людзей, увесь час нюхаў дарогу ад аграбленага банка. ← Кузьма Чорны. // Які атрымаў урок, прыдбаў вопыт у чым-н.
  2. у знач. назоўнік вучоны, -ага, мужчынскі род Кваліфікаваны спецыяліст у якой-н. галіне навукі; даследчык. Малады вучоны. Выдатны вучоны. ▪ Міхась Рамановіч скончыў і пажадаў вучоным далейшых поспехаў. ← Макар Паслядовіч.
  3. Які мае адносіны да навукі, звязаны з навукай. Вучонае званне. Вучоная ступень. Вучоны савет.