аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выблытванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выблы́тванне мн. выблы́тванні |
| Родны каго? чаго? |
выблы́твання мн. выблы́тванняў |
| Давальны каму? чаму? |
выблы́тванню мн. выблы́тванням |
| Вінавальны каго? што? |
выблы́тванне мн. выблы́тванні |
| Творны кім? чым? |
выблы́тваннем мн. выблы́тваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
выблы́тванні мн. выблы́тваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
Запомні раз і назаўсёды:
КАГО? — МЯНЕ / ЦЯБЕ / СЯБЕ (Я_Е)
КАМУ? — МНЕ / ТАБЕ / САБЕ
vyblytvannie — беларуская лацінка
Слова выблытванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выблытванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выбоіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́блытаны (9)
(10) зблы́тванне ‹
› вы́блытацца (10)
(12) разблы́тванне ‹
› вы́блытаць (9)
(10) ублы́тванне ‹
› выблы́твацца (11)
(12) прыблы́тванне ‹
› выблы́тваць (10)
(11) заглы́тванне ‹
› выбо́іна (7)
(12) праглы́тванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.