аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова выбоіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выбо́іна мн. выбо́іны |
| Родны каго? чаго? |
выбо́іны мн. выбо́ін |
| Давальны каму? чаму? |
выбо́іне мн. выбо́інам |
| Вінавальны каго? што? |
выбо́іну мн. выбо́іны |
| Творны кім? чым? |
выбо́інай, выбо́інаю мн. выбо́інамі |
| Месны у кім? у чым? |
выбо́іне мн. выбо́інах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
vyboina — беларуская лацінка
Слова выбоіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выбоіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выбоінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› выблы́тванне (11)
(8) прабо́іна ‹
› выблы́твацца (11)
(6) убо́іна ‹
› выблы́тваць (10)
(6) убо́іна ‹
› выбо́інка (8)
(10) чарвябо́іна ‹
› выбо́істасць (11)
(7) заво́іна ‹
› выбо́істы (8)
(7) вымо́іна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо